Witamy na stronie poświęconej planowanej na przełom lipca i sierpnia 2010 roku wyprawie w Pamir patronowanej przez THE NORTH FACE. Wyprawa o charakterze eksploracyjnym ma zamiar odwiedzić rejon pasma Zerawszańskiego. Jest to pasmo górskie w Azji Środkowej, na terytorium Tadżykistanu i Uzbekistanu, którego najwyższy szczyt Czimtarga ma wysokość 5489 m. Pasmo to cechuje się wysokogórską rzeźbą alpejską, stoki porośnięte są rzadkimi lasami, wyżej występują stepy górskie i łąki alpejskie oraz lodowce. Jest to teren bardzo rzadko odwiedzany. Zamierzamy podjąć próbę wejścia na niezdobyty dotąd szczyt Pik Samarkand 5085 m.

(Aby poczuć smak podróży po nieznanym świecie, podczas czytania relacji słuchaj: Hans Zimmer - Gladiator - Caravan In The Desert)

Tadżykistan, Volgond, 2008-07-21
2300 m n.p.m.

Mały plecak założyłem na plecy i rozejrzałem się jeszcze po pokoju, zastanawiając się, czy czegoś nie zapomnieliśmy. Jakże ludzka psychika potrafi się przystosować. Jeszcze wczoraj to było obce i niebezpieczne miejsce, a teraz czuję się prawie jak u siebie.

Wyszedłem z pokoju i założyłem buty. Mnóstwo ludzi się zebrało. Dzieci biegały, a przy drzwiach pod murem stali panowie, przyglądając się całej tej niecodziennej sytuacji. Duży Tadżyk wraz z Małym Tadżykiem zakładali na osiołka pewnego rodzaju worki. Później próbowali umieścić w nich nasze plecaki. Duży zaczął obwiązywać bagaż na osiołku i wtedy worek rozdarł się. Wszystko rozpakowali i przynieśli następne worki. Te były większe. Bagaże zmieściły się bez problemu, a miejsca było na tyle, że chcieli włożyć jeszcze nasze podręczne plecaki. Wzbraniałem się, że nie ma takiej potrzeby. Chociaż tak naprawdę to nie chciałem rozstawać się z najważniejszymi rzeczami. Ale Irek dał im swój i miałem już mniejsze opory przed powierzeniem im swojego skarbu.

Wyruszyliśmy więc drogą poza wioskę. Osiołek bez obciążenia, osiołek z bagażem, Mały, Duży, Irek, ja i kilku "ważnych", którzy nas odprowadzali. Oczywiście początkowo asystowała nam gromadka dzieci. Poza wioską pożegnaliśmy się ze miejscowymi vipami, a maluchy też zostały w tyle.

(Aby przenieść się w bajkowy tadżycki nastrój, podczas czytania relacji słuchaj: Howard Shore - Lord Of The Rings - Main Theme)

Tadżykistan, Ajni, 2008-07-20

Winorośl oplatająca altanę mieni się w porannym słońcu. Ta woń oznacza jedno - będzie dzisiaj gorąco. Znam ten letni zapach tylko z Polski. Tutaj jest trochę inny, taki tajemniczy. Powietrze jest bardzo orzeźwiające, ale owa winorośl nie sprawia wrażenia żywej, jest jakby sucha. Małe owoce pewnie są jadalne, ale nie odważyłbym się wziąć ich do ust. Tym bardziej teraz. Chociaż noc minęła mi mniej boleśnie, to jednak budziłem się co chwilę.

Minąłem domowników śpiących na tarasie pod kocami. W nocy nie było ciepło. Ciekawe, gdzie śpią w zimę. Wszedłem do budynku. Pokój nie jest już taki interesujący jak wczoraj. Chyba się przyzwyczajam. Na ścianach wiszą kolorowe dywany. Podłoga zwyczajowo pokryta kilkoma warstwami różnokolorowych wykładzin. Irek już wstał.
- No i jak się czujesz?
- Super to może nie, ale już lepiej niż wczoraj.
- Będzie dobrze. Dominika miała to samo.
Tym się pocieszałem. A już myślałem, że jestem wielki Harpagan, któremu inna flora bakteryjna nic nie zrobi. Spokorniałem, jeśli chodzi o kwestię mojej odporności fizycznej. A wszystko przez to, że zachciało mi się napić soku w restauracji.

Dziękujemy Panu Markowi Kamińskiemu oraz Fundacji Marka Kamińskiego za wsparcie naszej wyprawy poprzez Patronat. Oto odsyłacz do listu polecającego, a tutaj jego inspirujące fragmenty:

"(...) zawsze powtarzam, że w wędrówce nie liczy się osiągnięcie celu, tylko droga, która do niego prowadzi."

"Podróże kształtują nasze wnętrze i inspirują nas w codziennym życiu. Pokazują nam cudowną stronę życia. Idąc drogą możemy wsłuchać się w swoje serce."

"Warto realizować swoje cele i marzenia, szczególnie takie, które mogą przynieść tak wiele dobrego. Podejmując wyzwania stajemy się silniejsi i mądrzejsi o kolejne doświadczenia."

Dąbrowa Górnicza, dn. 24-07-2009 r.

Szanowni Państwo!

Na przełomie lipca i sierpnia 2010 roku grupa młodych, odważnych ludzi, członków Jurajskiego Klubu Wysokogórskiego, organizuje wyprawę Pamir - Zerawszan Expedition 2010. Ich celem będzie zdobycie Piku Samarkand (5085 m n.p.m.), najwyższego szczytu w Górach Zerwaszańskich, będących jednym z ostatnich dzikich górskich zakątków Świata, wciąż jeszcze czekającym na odkrycie. Oprócz celów eksploracyjnych uczestnicy wyprawy stawiają sobie za cel stworzenie dokumentacji fotograficznej tego obszaru.

Pamir - Zerawszan Expedition 2010 to niezwykle ambitne, pionierskie przedsięwzięcie, wymagające od wszystkich uczestników ogromnego samozaparcia, dyscypliny i wielomiesięcznych przygotowań. Pragnę zainteresować Państwa tym niezwykłym wydarzeniem i zaproponować wzięcie w nim udziału poprzez finansowe wsparcie wyprawy.

Z wyrazami szacunku

K. Wielicki
Zdobywca Korony Himalajów